Foto getuigenis Laurence De Bièvre

Liefde in tijden van Parkinson

Pascal en Karlijn kregen allebei de diagnose toen ze in de 40 waren. Ze getuigen over hun leven met Parkinson en met elkaar. Hoe ze begrip en steun vinden bij elkaar in een wereld met veel obstakels.

Getuigenis Betty

In 2004 kreeg Betty een onverwachte diagnose: keelkanker. Twintig jaar later eet Betty nog steeds niet wat, wanneer en hoe ze wil. 

"Uw sociaal leven bouw je af. Ik ga enkel langskomen voor een aperitief of een drankje, maar ik ga nooit samen eten met anderen. Het voelt vervelend als er een stukje blijft steken en ik dat dan moet ophoesten."

Getuigenis Madou

Enkele jaren geleden veranderden de levens van de jonge zussen Madou en Marion volledig. Hun mama kreeg de diagnose van de ziekte van Alzheimer. Ze beslisten om samen de zorg voor haar op zich te nemen.

"Na de diagnose spelen er twee dingen in je hoofd. Je denkt aan het leven van de ander, waarvan je beseft dat het ergens voorbij is, maar je denkt ook aan je eigen leven. Er zijn zeker nog goede momenten, maar je leven verandert volledig als je ineens voor iemand moet gaan zorgen," vertelt Madou.

© Truckstar Magazine

Getuigenis Bert

Patiënt en vrachtwagenchauffeur Bert Laenen kreeg 5 jaar geleden de diagnose van MS. Hij vertelt zijn verhaal aan zijn geliefd magazine truckstar.nl.  Hier kan je het volledige artikel downloaden.

Getuigenis Noëlle

Na 7 jaren zoeken, vond ze eindelijk de diagnose van de ziekte van Alzheimer. Voor Noëlle had een eerdere diagnose haar jaren van onzekerheid, onbegrip en functieverlies kunnen besparen.

tom

Getuigenis Tom

Tom (64 jaar) heeft zijn eigen optiekzaak in Lier. Een tiental jaar geleden werd hij gediagnosticeerd met een zeer agressieve vorm van lymfeklierkanker. In maart 2022 was hij de eerste patiënt die opgenomen werd in de klinische studie met CAR-T celtherapie op UZA.  

Getuigenis Carlo Adriani

“Je kan op verschillende manieren reageren in moeilijke situaties en ik kies ervoor om lief en aardig te zijn tegen anderen. Ik oordeel niet meer zo snel en ik ben ook een pak emotioneler geworden. Als ik bijvoorbeeld in het UZA loop en een jong persoon in een rolstoel zie, dan raakt dat mij. Het is zo oneerlijk. Ik kan gewoon niet meer tegen het leed van anderen.”

carlo
Nina getuigenis

Nina Goedegebure

"Die urenlange operatie was de zenuwslopendste tijd van mijn leven. De dankbaarheid voor de kunde van de chirurgen en artsen blijft me altijd bij."

Barbara Di Pietrantonio

"De samenhorigheid, onderlinge motivatie en de begeleiding maken ONKLOPBAAR het moment waar ik iedere zaterdag naar uit kijk."

Onklopbaar
Getuigenis anita

Anita

"Ik heb geen seconde spijt gehad van mijn beslissing. In december 2019 stapte ik in de studie. In tegenstelling tot de chemotherapie, had ik geen bijwerkingen van de behandeling met gepersonaliseerde therapie.

Op de eerste scan die genomen werd tijdens de behandeling was bovendien ook al duidelijk te zien dat de uitzaaiingen kleiner werden. Na 2 jaar bleken alle kankercellen verdwenen te zijn, al gaat het wel om een partiële respons."

Viv Van Dingenen

‘Ik ben zelf kankerpatiënt en vind dat therapieën beter en doeltreffender moeten worden, de behandelingen minder zwaar en ingrijpend. Daarom moet er absoluut geld naar onderzoek gaan.’

Viv
Daan Sijmons

Seppe Sijmons

'Het is een immense klap, als je als ouder te horen krijgt dat je kind een zeldzame & ongeneeslijke ziekte heeft. We hebben beslist om onze schouders onder projecten te zetten die de levenskwaliteit van Daan en andere patiënten kunnen verbeteren.'

Axel Verstrael

"Op een ochtend fibrilleerde mijn hart, ik verloor het bewustzijn, ontving een schok en mocht verder leven. Ik was 36 jaar. Ik ben een beetje een gelukzak. Een gelukzak in die zin dat er duidelijkheid was van het Brugada syndroom en dat er in dit land afgesproken is dat je dan een defibrillator krijgt. Die is ook ingeplant bij mij en heeft al een paar keer moeten tussenkomen, maar dat geeft voor mij ook een soort zekerheid."

Axel maguza
Ilse Malfait en Erika Vlieghe

Ilse Malfait

Ilse kreeg een septische schock tijdens haar kankerbehandeling. De sepsis kostte Ilse uiteindelijk beide benen en tien vingers. Ilse trekt nu de wereld rond om meer aandacht te vragen voor de aandoening. Snel ingrijpen bij symptomen van sepsis is cruciaal - elk uur telt.